FC Blauw-Wit Amsterdam

Foto

Afgelopen weekend tegen Zouaven.
Wildschut en Zohair kunnen de 3-0 niet voorkomen.
Bron: NHD

Verslagen 1e klasse West

diverse verslagen over het afgelopen weekend in de 1e klasse West.

ZOUAVEN - BLAUW WIT 5 - 1

Het was ruim 20 seconden over twee, toen de bal via een benutte strafschop achter Arnold Smit in het doel lag. Geen enkele speler van Blauw Wit had nog balcontact gehad en van de Zouaven naar schatting een man of vier.

Blauw-Wit verliest van Zouaven

Blauw-Wit heeft met 5-1 verloren bij De Zouaven. De doelpunten van de thuisclub werden gemaakt door Gerard Boon, Mark de Wit, Gerwin Broersen en Arjen Boekweit (2x). (Bron: De Zouaven). Op merkelijk is verder het verlies van Chabab thuis tegen AFC34 en het gelijke spel van Hilversum en Jos. De schade voor de Zebra's blijft dus beperkt.

Vier blauwwitters in Oranje

Vlak na de oorlog hadden we een uniek Nederlands elftal met 3 blauwwitters, waarvan 1 de aanvoerder, in het veld, 1 op de bank en dan 6-2 winnen !
Plaats: Stade Municipal Luxemburg
Datum: 10-03-1946 
Luxemburg - Nederland  2 - 6

Sportpark Sloten op de schop

Op dinsdagavond 5 februari as. om 19.30 uur, is er op het stadsdeelkantoor Slotervaart (Pieter Callandlaan 1)een inspraakavond over het bestemmingsplan Sportpark Sloten.
Heb je problemen met oa. het bebouwen van het huidige groene aanzicht dan kun je daar dit kenbaar maken.

Scheepmaker

Nico Scheepmaker, journalist, dichter en publicist (1930 - 1990).
Nico Scheepmaker was de oudste in een gezin van twee jongens en twee meisjes. Zijn vader had een eigen, goed lopend accountantskantoor en was een hartstochtelijke supporter van de Amsterdamse amateurvoetbalclub Blauw Wit. Van hem nam Nico de liefde voor het voetballen over, en vanaf zijn twaalfde speelde hij bij Blauw Wit (later zou hij zelfs het scheidsrechtersdiploma behalen). Scheepmaker zou later de legendarische vaste grensrechter van Blauw-Wit worden, hoewel hij, door zijn soms overdreven neutrale houding, vaak de tegenstander bevoordeelde, zelfs zodanig dat het nooit behaalde landskampioenschap misschien wel daardoor aan Blauw-Wit voorbij ging.
In de eerste helft van de jaren vijftig kreeg Scheepmaker succes als dichter.
Als groot voetballiefhebber was het niet vreemd dat Scheepmaker zijn journalistieke carrière op 2 september 1957 begon met de wekelijkse voetbal- column 'Van hier en daar, misschien raar, maar in ieder geval waar' in het maandagochtendblad Sport & Sportwereld. Deze rubriek over voetbal, die hij tot 1966 zou schrijven, luidde een geheel nieuw genre in de voetbalverslaggeving in. Scheepmaker schreef op relativerende wijze, zonder overigens zijn naar vurige liefde overslaande enthousiasme te verbergen wanneer het spel in zijn ogen een esthetisch hoogtepunt bereikte. Bovendien had hij een scherp oog voor de gemoedstoestanden en tekortkomingen van de spelers, die hij vooral als mensen probeerde te beschrijven. Scheepmaker verloste daarmee de voetballerij uit haar isolement van ver van de dagelijkse realiteit verwijderde topsport, alleen interessant voor de liefhebbers.
Met columns in kranten als Algemeen Handelsblad (1963-1966) en Het Parool (1966-1968) en in tijdschriften als Hollands Weekblad (1959-1963), later Hollands Maandblad (1963-1968), Vrij Nederland(1962-1990) en Voetbal International (1965-1975) vestigde Scheepmaker spoedig zijn naam als onbetwiste voetbalspecialist. Ook zijn gesproken column onder het pseudoniem Ivo Vettewinkel in het radioprogramma 'Sportief zijn en beter worden' (1969- 1975) van omroepvereniging Veronica bevestigde deze reputatie. Een voor hem kenmerkende werkwijze - die hij ook op andere terreinen zou toepassen - was dat hij in zijn rubrieken telkens één voetballer onder de loep nam, die hij in een wedstrijd was gaan bekijken en van wie hij alle handelingen zorgvuldig geturfd en geteld had.
Parallel aan het voetbalspecialisme verwierf Scheepmaker van 1960 tot 1975 faam als dagelijkse televisierecensent voor de lokale en regionale bladen die waren aangesloten bij de Gemeenschappelijke Pers Dienst (GPD).

Ko Bergman

Ko Bergman, ik zie hem nog voor me !
(tekst Nico Scheepmaker)
Ko Bergman is op 68-jarige leeftijd overleden. Ben ik dan al zo oud?, is merkwaardig genoeg de eerste gedachte die je bevangt als je zoiets leest. „Ik zie hem nóg voetballen!", denk je vervolgens, en dat is zo. Toevallig had ik het er vorige week nog met iemand over, dat je vroegste herinneringen tegelijkertijd de onvergetelijkste zijn. Me dunkt dat ik, om me tot het voetbal te beperken, het een en ander meegemaakt heb in mijn leven:
'Nederland twee maal in de finale om het wereldkampioenschap, Ajax drie keer winnaar van de Europa Cup, Feyenoord één keer winnaar van dezelfde Cup, en nog zo hét een en ander. Hoeveel maal heb ik Johan Cruijff niet zien voetballen? En Piet Keizer? Toch beginnen diens gestalte, zijn manier van voetballen, zijn specifieke bewegingen, zijn schaarbeweging, de korte manier waarop hij tegenstanders passeerde, de onverwachte passes waarmee hij de betonste verdediging openspleet al te vervagen.
Ik zie het al niet meer zó precies voor me: ,,Old soldiers never die, they just fade away". (Oude soldaten sterven niet, zij vervagen gewoon.) Toch voetbalde Pietje Keizer twintig jaar later dan Kootje Bergman, hoe komt het dan dat ik de wijze waarop Bergman voetbalde (roodharig, met gekromde rug, de penalties voor Blauw Wit a la Neeskens hard half hoog links langs de keeper in het doel knallend) nog altijd duidelijk voor me zie?
Hoe komt het dat ik zijn clubgenoot Piet Westphal (lang, langzaam, krulletjeshaar) de bal nog met gestrekt opgeheven been in de lucht zie doodmaken? Hoe komt het dat ik de parmantige wijze waarop Hans van Wijngaarden met een sliding de bal aan de tegenstander ontfutselde nog voor mij zie. Ook zie ik nog steeds hoe Cor Wilders, licht achterover-hangend, de bal met een ruimende trap naar voren dirigeert, en ik zie Heertje Ferwerda (eerder kittig dan robuust en imposant) de bal nog uit zijn handen met een drop-kick het veld in schieten.
Ik zie Hannema (mager, hooggeschouderd) op topsnelheid langs de rechterzijlijn flitsen, en ik zie Ko Stijger nog gedegen hobbelend het middenveld bestrijken. Piet Altink, betrouwbare spil, veel pratend, en op de rechts-backplaats Ko Rous, de Ophoff van de jaren veertig. Piet van Nol, de midvoor, een kleine snelle goaltjesdief, overal tussendoor glippend, ik zie ze allemaal nog uitgetekend voor me, ook al waren het geen van allen wónder-voetballers en haalden maar enkelen het Nederlands elftal: Ko Bergman dus, Cor Wilders, Ko Stijger twee keer, dat was alles.
Maar met elkaar vormden zij de eersteklasser Blauw-Wit, dat is een club waar pit in zit, de club van het Stadion, kwam zag en overwon, want het clublied zit me ook nog steeds als gegoten, — ik ken het beter dan het Wilhelmus, om de waarheid te zeggen. Waar de dappere Blauw-Witters spelen, in ons mooi Nederland, zijn het altijd graag geziene gasten, door prachtig clubverband. Enzovoort. De tekst is niet om over naar huis te schrijven, maar de melodie mocht er wezen, het was een echt stadionlied, gecomponeerd door een professionele (Henri Theunisse), en het zingen ervan werd altijd besloten met de strijdkreet: „Alebimba, alebimba, hoera hoera hoera, Blauw Wit! Blauw-Wit! hoera hoera hoera!".
Het haalt natuurlijk niet bij de samenzangen die vandaag-de-dag bij de topclubs in zwang zijn, wij hielden onze das ook kouwelijk om de nek geslagen inplaats van, hem uitgespreid boven ons hoofd te houden, maar toch, als ons alebimba over het veld schalde, kromde Kootje Bergman nog eens extra de rug, stormde linea recta op het doel af, en poeierde de bal er met zijn linkervoet in. Zoals hij dat ook in de beruchte Huddersfieldwedstrijd tegen Engeland deed, toen we in 1946 smadeljk met 8—2 van Tommy Lawton c.s. verloren, en Bergman en Wilkes de twee tëgendoelpunten scoorden.
Ko Bergman haalde in de voetballerij het hoogst bereikbare wat voor zijn generatie was weggelegd: het Nederlands elftal, en een florerende sigarenwinkel in het steegje tegenover de Bijenkorf. Hij had zijn glorietijd niet in de jaren veertig beleefd (hij behoorde tot die oorlogsslachtoffers onder de voetballers die eer hap van vijf jaar uit hun internationale carrière weggehaald zagen), maar in de jaren zeventig, dan zou hij geen Piet Keizer, geen Rob Rensenbrink, geen Coen Moulijn geweest zijn, maar een soort Sjaak Swart, maar dan op de linkervleugel.
Vergeet niet dat Bergman als 17-jarige in Blauw-Wit l belandde, en daar twintig jaar lang niet of nauwelijks uit verdwenen, totdat hij in 1951 als 37-jarige afscheid nam, met 369 competitie-wedstrijden op zijn naam, waarvan verreweg de meeste in de toenmalige hoogste klasse. Een clubrecord! Hij was ook topscorer van Blauw-Wit, en is dat in de dertig jaar die sindsdien verstreken ongetwijfeld ook gebleven. In het seizoen 1937—1938 kwam hij twee maal uit voor het Nederlands elftal, als opvolger van Joop van Nellen. Tegen Frankrijk (2—3) en tegen Luxemburg (4—0).
Bergman scoorde niet, maar speelde toen wel met Leo Halle, Weber, Caldenhoeve, Pellikaan, Anderiesen, Bas Paauwe, Wels, Vente, Kick Smit en Puck van Heel, — niet de geringsten in den lande dus. Kees Mijnders van DFC volgde hem twee wedstrijden op, daarna werd Bertus de Harder van VUC de vaste keus voor de linkerwing (zo noemde je dat in die jaren) tot het uitbreken van de oorlog, op één kort intermezzo na: Nederland—Luxemburg 4—5 op 31 maart 1940, toen hij met o.a. Adri van Male, Arie de Vroet, Guus Draeger en Abe Lenstra in Oranje speelde.
Daarna vijf jaar stilte, waarna Ko Bergman de eerste na-oorlogse wedstrijd van het Nederlands elftal weer meespeelde: nu met onder meer Piet Kraak, Kees Rijvers, Abe Lenstra en Faas Wilkes. En alweer tegen Luxemburg: 3 van zijn 4 interlands waren tegen Luxemburg! Toen kwam, drie wedstrijden-later, Engeland—Nederland 8—2 (Bergman scoorde dus l keer), Nederland- België 2- ! (beide goals van Bergman!), en nog twee wedstrijden tegen België en Frankrijk. Acht wedstrijden in totaal, vijf doelpunten.
Geen hemelbestormende carrière als die van Cruijff, Wilkes of Krol, dat spreekt, maar toch zie ik Ko Bergman, ruim dertig jaar na dato, nog steeds haarscherp voor me, zelfs over de dood heen. En dat is toch ook wat waard.

Co Bergman voetbalde voor Blauwwit, Amsterdam, scoorde 5 doelpunten in 8 Interlands: 4x gewonnen: 0x gelijk: 4x verloren; 1x WK kwalificatie; 720 gespeelde minuten: 0x gewisseld: 31-10-1937 Nederland Frankrijk 2- 3; 28-11-1937 Nederland Luxemburg 4-0; 31-03-1940 Nederland Luxemburg 4-5 ; 10-03-1946 Luxemburg Nederland 2- 6; 27-11-1946 Engeland Nederland (Huddersfield, laatste wedstrijd met aanvallende spilsysteem) 8-2; 07-04-1947 Nederland België 2- 1; 04-05-1947 België Nederland 1-2; 26-05-1947 Frankrijk Nederland 4-0.

Website Blauw-Wit

Zoals jullie weten was deze website ooit eens dé website voor FC Blauw-Wit Amsterdam maar is in december doorgegaan als de website voor de Zondagselectie. Aangezien de andere website van Blauw-Wit voor de supporters weinig nieuws geeft over het Eerste, jullie met de poll een positief geluid hebben afgeven en de website gemiddeld 45 hits per dag treft, heb ik besloten om door te gaan met het vergaren van nieuws rond het Eerste elftal. (Zeer opmerkelijk is, dat er na december ik geen reactie meer heb gekregen van het bestuur.)
De webmaster dankt jullie voor het vertrouwen en hoopt jullie honger naar nieuws over óns Eerste te kunnen te kunnen stillen.

Historie bijgewerkt.

De pagina bekende Blauw-Witters onder "Historie" is weer bijgewerkt. O.a. is grensrechter Nico Scheepmaker toegevoegd. Binnenkort volgt er meer.

Oefenwedstrijden

Het Eerste heeft naar verluid deze weken enkele oefenwedstrijden gepland:
Dinsdag 22 januari om 20.00 uit tegen ZOB (Zo 2e klasse) met oud Blauw-Witter Martijn Veltmeijer. Sportcomplex Zuidoosterpark Zuidoostbeemster)
Zaterdag 2 februari om 14.30 uit tegen Rijnvogels (Zat 1e klasse) Sportpark De Kooltuin, Katwijk aan den Rijn.

Afgelast

Aangezien alle wedstrijden in de 1e klasse west werden afgelast mochten de spelers hun eerste competitiedag van het nieuwe jaar thuis blijven. Door enkele clubs werd een korte training ingelast. Volgende week staat ....

Schorsingen

De KNVB heeft de volgende schorsingen uitgesproken:
EricTetteh  m.i.v.  13-12-2007   voor   2 wedstrijden
Rainier Sihon m.i.v.  06-12-2007   voor   1 wedstrijd
Rocky Schultz m.i.v.  20.12.2007    voor   1 wedstrijd
Zowel Tetteh als Schultz zullen er tegen Jos niet bij zijn.

Voorbeschouwing Jos - BlauwWit

Zondag speelt Blauw-Wit de belangrijke derby tegen Jos/Watergraafsmeer. De club uit Oost staat momenteel 3 punten achter maar heeft daarentegen een wedstrijd minder gespeeld. Terugkijkend op de thuiswedstrijd in september (0-0) kunnen we stellen dat dit een prachtige pot kan worden. Toen had Jos, ondanks het goede spel ......

Sportpark Sloten op de schop

Het sportpark kan nog veel meer sporters hebben ook al is hun aantal onlangs al gestegen door de nieuwe kunstgrasvelden. Bezoekers kunnen binnenkort parkeren bij de ingang, op de vrijgekomen ruimte aan de Sloterweg komen zo’n 35 woningen. Op de hoek van Anderlechtlaan en de Sloterweg komen drie à vijf kleine kantoorvilla’s van maximaal drie bouwlagen.

Nieuwsberichten

Persberichten uit de 1e klasse west.

Uitslagen 1e klasse west.

Met de inhaalwedstrijd tegen De Zouaven heeft koploper Hilverum haar voorsprong op de concurrenten in de 1e klasse-west kunnen vergroten. Volgend weekend word er weer een normaal programma gespeeld.
   

Amsterdamse derby als oefenwedstrijd

Blauw-Wit speelde tegen plaatsgenoot en zondag-hoofdklasser DWS. De ploeg van Cor ten Bosch won na een ruststand van 1-0 met 2-0 dit plaatselijke onderonsje. Ron Logan en Orson Trustfull waren de doelpuntenmakers.

Blauw-Wit verliest oefenpot

De oefenwedstrijd afgelopen dinsdag thuis tegen 2e klasser Valken'68 uit Valkenburg werd met 2-3 verloren. Wellicht dat de feestdagen nog te veel in de benen zat.
Vanavond, 9 januari, zal thuis geoefend worden tegen DCG rksv. Zondag staat een oefenwedstrijd uit bij DWS en dinsdag wederom thuis tegen Swift, de oude club van Cees Guijt.